آیا استقامت در ابتلائات، شرط کافی برای احراز مقام امامت است؟
1405-02-15 ساعت: 5:51
شناسه : 104300
بازدید 50
0

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، رادیو اینترنتی «پاسخ» با رویکردی تحلیلی و گفت‌وگومحور می‌کوشد اهمیت آزمون‌های الهی، سنجش شایستگی‌ها و نقش سیر تربیتی و ابتلائات در شکل‌گیری مقام رهبری را برای مخاطبان تبیین کند و زمینه گفت‌وگویی عمیق‌تر درباره چیستی و چرایی رهبری در سنت دینی فراهم سازد.در این برنامه تلاش شده است […]

ارسال توسط :
پ
پ

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، رادیو اینترنتی «پاسخ» با رویکردی تحلیلی و گفت‌وگومحور می‌کوشد اهمیت آزمون‌های الهی، سنجش شایستگی‌ها و نقش سیر تربیتی و ابتلائات در شکل‌گیری مقام رهبری را برای مخاطبان تبیین کند و زمینه گفت‌وگویی عمیق‌تر درباره چیستی و چرایی رهبری در سنت دینی فراهم سازد.در این برنامه تلاش شده است ابعاد مختلف مفهوم رهبری و امامت در سنت دینی، به‌ویژه با تکیه بر آیات قرآن کریم، مورد بررسی و واکاوی قرار گیرد.

سوال:چگونه است که بین این همه عالم وسیاست‌مدار، آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای به عنوان رهبر معرفی می‌شود؟

پاسخ:

امامت و رهبری امت، سنتی الهی است که در پرتو کوره‌های آزمون تحقق می‌یابد. خداوند متعال بر اساس سنت همیشگی خود، مقام والای امامت و هدایتگری امت را به بندگانی عطا می‌کند که شایستگی خویش را در آزمون‌های سخت و پی‌درپی به اثبات رسانده باشند.

چنان‌که دربارهٔ حضرت ابراهیم علیه‌السلام می‌فرماید:

«وَإِذِ ابْتَلَیٰ إِبْرَاهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ ۖ قَالَ إِنِّی جَاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِمَامًا…»

این آیه‌ی شریفه به‌خوبی گویای این حقیقت است که امامت، منصبی نیست که به‌آسانی و بدون مقدمه به کسی داده شود، بلکه نتیجه‌ی عبور موفقیت‌آمیز از کلمات و آزمون‌های دشوار الهی است.

این سنت الهی در زندگی حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای هم جلوه‌گر بود و ایشان مراحل گوناگون این ابتلائات عظیم را یک‌به‌یک با سربلندی پشت سر گذاشتند، تا جایی‌که مشیت الهی بر امامت ایشان بر امت تعلق گرفت.

یک) گمنامی و جهاد بی‌ادعا در میدان عمل

نخستین و شاید دشوارترین آزمون برای کسی که بعدها پرچم‌دار هدایت امت می‌شود، زیستن در گمنامی و عمل خالصانه بدون چشم‌داشت به نام و نشان است.

استوری‌موشن | گره‌گشای جهان
ادامه مطلب

ایشان در دوران دفاع مقدس نه به‌عنوان شخصیتی شناخته‌شده، بلکه به‌مثابه‌ی یک سرباز گمنام و جان‌برکف پا به میدان نبرد گذاشتند. این خلوص در گمنامی و ایثار در خفا نشان داد که اخلاص ایشان برای خداوند از هرگونه خودنمایی و شهرت‌طلبی به دور بوده و این خود نخستین گام برای اثبات صدق در دعوای بندگی بود.

دو) ساده‌زیستی و پرهیز از بهره‌گیری از موقعیت رهبری

از دشوارترین آزمون‌ها برای کسانی که در جایگاه قدرت و رهبری قرار می‌گیرند، وسوسه‌ی استفاده از امکانات و منافع مادی است.

حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای در سال‌های طولانی رهبری پدر بزرگوارشان، با وجود دسترسی به موقعیت‌ها و ظرفیت‌های گوناگون اقتصادی، رفاهی و اداری، هرگز از این جایگاه برای بهره‌مندی شخصی یا خانوادگی استفاده نکردند.

زندگی ایشان همواره بر پایه‌ی ساده‌زیستی، قناعت و بی‌اعتنایی به زخارف دنیا استوار بوده و هیچ‌گاه امکاناتی فراتر از یک شهروند عادی برای خود درخواست نکرده‌اند.

این پرهیز آگاهانه از بهره‌گیری از بیت‌المال و از موقعیت خانوادگی، نشانه‌ی تقوایی عمیق و التزام عملی به عدالت است؛ تقوایی که رهبر امت را از هرگونه وابستگی به دنیا و مظاهر مادی پاک می‌سازد و او را شایسته‌ی هدایت معنوی و مادی جامعه می‌گرداند.

سه) صبر بر دشمنی‌ها و تیرهای تهمت

دنیاطلبان و دشمنانِ قسم‌خورده ایرانِ اسلامی، امواجِ کینه خود را در قالب شبهات سیاسی و دروغ‌پردازی‌های رسانه‌ای علیهِ ایشان به کار گرفتند؛ اما صبر و سعه صدرشان در برابر این هجمه‌ها نشان داد که تحملِ بارِ سنگینِ امامتِ امت برای کسی میسّر است که در برابر تندبادهای دشمنان، چون کوهی استوار بماند.

حدیث روز | عزّت در عفو و گذشت
ادامه مطلب

چهار) آزمایشِ نهایی و بزرگ: شهادتِ عزیزان

شاید سنگین‌ترین آزمون، از دست دادنِ عزیزان و بستگان در راهِ آرمان‌های الهی باشد. شهادتِ پدر، مادر، همسر، خواهر و دیگر نزدیکان، کوره‌ای بود که طلایِ وجودشان را بیش از پیش خالص و درخشان کرد. صبر بر این مصائبِ عظیم، نشان از روحیه‌ای دارد که برای امامتِ یک امت باید از این دستاوردهای دنیوی هم گذشت و تسلیمِ محضِ اراده الهی بود. در کنار این ابتلائات و امتحانات، ظرفیت‌ها و فرصت‌هایی فراهم شد؛ تلاش و اخلاصشان برای بهره‌گیری از این فرصت‌ها، ایشان را مستعدِ امامتِ امت کرد.

الف. جهادِ علمی: جدیت، دقت و سخت‌کوشی تا نیل به قله اجتهاد

در کنار مجاهدت‌های میدانی و سیاسی، جهادِ علمی نیز آزمونی بزرگ و سرنوشت‌ساز بود. ایشان سال‌های متمادی از عمرِ پربرکت خود را با جدیتی وصف‌ناپذیر، دقتی حیرت‌انگیز و سخت‌کوشیِ شبانه‌روزی به فراگیریِ علوم آل‌محمد (ع) اختصاص دادند؛ بدون آنکه از موقعیت خویش برای میانبرهای علمی بهره برند. مراتبِ دشوارِ تحصیل و تحقیق را گام‌به‌گام و با تحملِ رنجِ طلبگی پیمودند تا آنکه به قله رفیعِ اجتهاد نائل آمدند. این پشتکارِ خستگی‌ناپذیر در راهِ علم و فقاهت، نشان از روحیه‌ای دارد که برای هدایتِ فکری و دینیِ امت باید سال‌ها در محضرِ کتاب و سنت بود و تشنگانِ حقیقت را از چشمه جوشانِ معرفت سیراب کرد.

ب. همراهی سی‌وهفت‌ساله با ولیِّ امرِ مسلمین

همراهیِ لحظه‌به‌لحظه و تمام‌عیار با رهبر شهید به مدتِ نزدیک به چهار دهه، نه یک همراهیِ ساده، بلکه نوعی هم‌پیمانی در سختی‌ها و همدلی بود. ایشان در کسوتِ مشاوری امین و فرزندی دلسوز برای رهبر شهید، همواره در کنارشان حضور داشتند؛ بی‌آنکه در پی جلوه‌گری یا کسبِ مناصبِ رسمی باشند. این خلوصِ نیت و دوری از قدرت‌طلبی، خود آزمونی بزرگ بود که نشان داد عشق به ولایت و انقلاب، نه برای رسیدن به مقام، بلکه برای ادای تکلیف و تحققِ سنتِ الهی جلوه‌گری کرده است. ایشان پس از موفقیت در چنین آزمون‌ها و ابتلائاتی، به‌عنوانِ امامِ امتِ اسلامی، راهبریِ نظامِ جمهوریِ اسلامی را برای تحققِ آموزه‌های دین و اعتلایِ کلمه‌الله به عهده گرفتند.

نماز حاجت روز پنجشنبه به توصیه آیت‌الله بهجت
ادامه مطلب

برای دانلود و شنیدن صوت اینجا کلیک کنید.

منبع:حوزه

کد مطلب 2214036

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.