به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در ویژه برنامه سحرگاهی «پیدای پنهان» که با محوریت امام زمان(عج) از شبکه امید ویژه جوانان و نوجوانان بر روی آنتن رسانه ملی می رود، در بخش معرفی «بانوان تمدن ساز» به برخی از بانوان رجعت کننده در ظهور پرداخته می شود که در ششمین روز از این ویژه برنامه به «امایمن» پرداخته شد؛ کسی که در مقام شهادت، پیامبر او را «امایمن» صدا میزد؛ یعنی «مادر ایمان».
بنابر روایت شبستان، امایمن سالها پیش از بعثت، کنیز حبشی خانه حضرت عبدالله بود و از پیامبر(ص) که یتیم قریش بود، نگهداری میکرد. او رسول خدا را بزرگ کرد، دستش را گرفت و راه رفتن به ایشان یاد داد.
فداکاری و همراهی با پیامبر
وقتی پیامبر ازدواج کرد، امایمن را آزاد نمود، اما او نرفت و تا آخر عمر در کنار ایشان ماند. او در همه جنگها حضور داشت؛ نه برای جنگیدن، بلکه برای خدمت و مرهم گذاشتن بر زخم ها. در جنگ احد، وقتی بدن پیامبر زخمی شد، امایمن خونها را پاک میکرد و در خیبر، زمانی که زهر به استخوان پیامبر رسید، او بر بالین ایشان نشست. پیامبر(ص) او را «مادر» صدا میکرد و به دوستانش میفرمود: «امایمن زنی از اهالی بهشت است» .
نقش امایمن در عصر ظهور
نام امایمن در روایات مربوط به ظهور نیز آمده است. این زن، یکی از آن ۱۳ زن رجعت کننده است؛ زنی که پیامبر اکرم را بزرگ کرد، قرار است دوباره برگردد و امام زمان (عج) را یاری کند.
درس امایمن برای نوجوانان و منتظران
اهمیت امایمن در این است که نه جنگید و نه لزوماً دارایی زیادی داشت؛ بلکه او قهرمان کارهای ساده و خدمت بیچشمداشت بود. او ۵۰ سال بدون نام و نشان خدمت کرد.
پیام این روایت برای امروز این است که مأموریت ما برای ظهور، همیشه قهرمانیهای بزرگ در مدرسه یا میدانهای پرشکوه نیست؛ بلکه ممکن است مأموریت ما «مرهم بودن» برای دوست غمگین، مادر خسته یا معلمی باشد که به کمک نیاز دارد. امایمن به ما یاد داد که بهشت زیر پای مادران است و ظهور در گرو دست های خدمتگذار است.
ثبت دیدگاه