به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: مسلمان باید از دوستی با سه گروه بپرهیزد: «شوخ زشتکردار» که گناه را زیبا نشان میدهد؛ «احمق» که نفعش به ضرر تو تمام میشود؛ و «دروغگو» که با نقل سخنان، کینه و تفرقه میافکند. تقوای خدا پیشه کنید.
بنابر روایت حوزه، تفصیل و نقل این حدیث را از زبان امام صادق علیه السلام میشنویم:
…عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَالِمٍ الْکِنْدِیِّ عَمَّنْ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:
«کَانَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع إِذَا صَعِدَ الْمِنْبَرَ قَالَ: «یَنْبَغِی لِلْمُسْلِمِ أَنْ یَتَجَنَّبَ مُوَاخَاةَ ثَلَاثَةٍ الْمَاجِنِ الْفَاجِرِ وَ الْأَحْمَقِ وَ الْکَذَّابِ فَأَمَّا الْمَاجِنُ الْفَاجِرُ فَیُزَیِّنُ لَکَ فِعْلَهُ وَ یُحِبُّ أَنَّکَ مِثْلُهُ وَ لَا یُعِینُکَ عَلَی أَمْرِ دِینِکَ وَ مَعَادِکَ وَ مُقَارَبَتُهُ جَفَاءٌ وَ قَسْوَةٌ وَ مَدْخَلُهُ وَ مَخْرَجُهُ عَارٌ عَلَیْکَ وَ أَمَّا الْأَحْمَقُ فَإِنَّهُ لَا یُشِیرُ عَلَیْکَ بِخَیْرٍ وَ لَا یُرْجَی لِصَرْفِ السُّوءِ عَنْکَ وَ لَوْ أَجْهَدَ نَفْسَهُ وَ رُبَّمَا أَرَادَ مَنْفَعَتَکَ فَضَرَّکَ فَمَوْتُهُ خَیْرٌ مِنْ حَیَاتِهِ وَ سُکُوتُهُ خَیْرٌ مِنْ نُطْقِهِ وَ بُعْدُهُ خَیْرٌ مِنْ قُرْبِهِ وَ أَمَّا الْکَذَّابُ فَإِنَّهُ لَا یَهْنِئُکَ مَعَهُ عَیْشٌ یَنْقُلُ حَدِیثَکَ وَ یَنْقُلُ إِلَیْکَ الْحَدِیثَ کُلَّمَا أَفْنَی أُحْدُوثَةً مَطَرَهَا بِأُخْرَی مِثْلِهَا حَتَّی إِنَّهُ یُحَدِّثُ بِالصِّدْقِ فَمَا یُصَدَّقُ وَ یُفَرِّقُ بَیْنَ النَّاسِ بِالْعَدَاوَةِ فَیُنْبِتُ السَّخَائِمَ فِی الصُّدُورِ فَاتَّقُوا اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ انْظُرُوا لِأَنْفُسِکُمْ.»»
از امام صادق(علیهالسلام) نقل شده است:
«امیرالمؤمنین (علیهالسلام) هنگامی که از منبر بالا میرفتند، میفرمودند: «برای مسلمان شایسته است که از دوستی با سه نفر کناره گیرد (دوری جوید):
«شوخِ زشتکردار»،
«احمق (بیعقل)»
و «دروغگو».
اما «شوخ زشتکردار»؛
کار (زشت)اش را برایت میآراید (زیبا جلوه میدهد) و دوست دارد که تو هم مثل خودش باشی.
او تو را نه در امور دنیایی و نه در امور آخرتی کمک نمیکند.
نزدیک شدن به او، (موجب) دور شدن [از خوبیها و زیباییها] و قساوتِ (قلب) است.
رفتوآمد با او، مایه عیب (ننگِ) خودت است.
اما «احمق»؛
تو را به خیر (نیکی) رهنمون نمیسازد (نمیتواند رهنمون سازد.)
امیدی نیست بدیای را از تو دور کند، حتی اگر تمام تلاشش را بهکار گیرد.
چهبسا نفع تو را بخواهد، اما به ضرر تو باشد.
پس مرگ او بهتر از زنده بودنش، سکوتش بهتر از سخن گفتنش و دوری از او بهتر از نزدیک شدن به اوست.
و اما «دروغگو»؛
زندگی در کنار او برایت خوش نخواهد بود.
حرف تو را (برای دیگران) نقل میکند و حرفِ (دیگران) را برای تو.
هرگاه افسانه (دروغ)ای را به پایان میرساند، بلافاصله افسانهی دیگر را آغاز میکند.
حتی اگر راست بگوید، کسی او را تصدیق نمیکند.
با (ایجادِ) دشمنی، میان مردم تفرقه میافکند و در سینهها تخم کینه میکارد.
پس تقوای خداوند (عزّوجلّ) را پیشه کنید و مراقبت خودتان باشید.»
منبع: الکافی، ج۲، ص639
ثبت دیدگاه