به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، کینه توزی عداوت باطنی است و در حقیقت بدخواهی پنهانی و نخواستن خیر برای دشمن است و ضد آن «نصیحت» است که به معنای خیرخواهی و نخواستن شر است.
در ابتدا باید تصمیم بگیرد تا با عزمی راسخ و جدی، با این رزیله به مبارزه برخیزد و سعی نماید ریشه این مفسده را در بوستان نفس خویش بخشکاند و در این مسیر از خدای متعال و ائمه اطهار (ع) نیز مدد بگیرد.
بنابر روایت شیعه نیوز، راه کلی درمان عملی در این باره «تمرین به ضد» است یعنی انسان کینه ورز همواره به دیگران خوبی کند، به ویژه نسبت به کسانی که در دلش از آنان کینه دارد، با خوبی بیشتری رفتار کند و به خویش تلقین نماید که آنها انسانهای خوبی هستند. هدیه دادن، رفت و آمد، خوشرویی، معاشرت و دوستی با کسانی که نسبت به آنها کینه و دشمنی دارد، به طور قطع در این زمینه موثر است.
یکی از دستورالعمل های درمان کینه و بیرون راندن آن از دل آن است که هر شب موقع خواب با کمی درنگ به خداوند بگوید: خدایا من از هیچیک از بندگان تو ناراحت نیستم و کینه کسی را در دل ندارم و بدین وسیله قلب خویش را نسبت به بندگان خداون صاف نماید و کینه ها را از دل بزداید. اگر این کار تا حدی استمرار یابد، به تدریج آن شجره خبیثه ریشهکن شده و صفات عالیه انسانی جانشین آن می شود. سعی کند که با شخصی که عداوت دارد همانند دوستان رفتار نماید، با شکفتگی و مهربانی با او ملاقات کند و برای برآوردن حوایج وی بکوشد بلکه بیش از دیگران به او نیکی و احسان کند تا نفس را گوشمال داده و بینی شیطان را برخاک بمالد و پیوسته این روش را ادامه دهد تا آثار این خوی زشت به کلی از میان برود.
کینه توزی عداوت باطنی است و در حقیقت بدخواهی پنهانی و نخواستن خیر برای دشمن است و ضد آن «نصیحت» است که به معنای خیرخواهی و نخواستن شر است. بنابراین از معالجات کینه این است که متذکر خوبی و فوائد نصیحت باشد تا این امر او را در از بین بردن آن یاری کند.
ثبت دیدگاه