الهه جعفرزاده: در شرایطی که بحرانهای اقتصادی، امنیتی و اجتماعی یکی پس از دیگری بر کشور سایه انداختهاند، آموزش بیش از هر زمان دیگری به حاشیه رانده شده و نگرانیها درباره عادیسازی تعطیلی مدارس افزایش یافته است.
محمدرضا نیکنژاد، کارشناس آموزش، در گفتوگو با خبرآنلاین معتقد است آموزش در ایران نهفقط قربانی بحرانها، بلکه قربانی بیاولویتی ساختاری شده است. او میگوید: «متأسفانه آموزش در ایران فقط مورد بیتوجهی دولت نیست؛ در بخشهایی از جامعه هم اهمیت گذشته را ندارد. مشکل اینجاست که آموزش عملاً در بحرانهای بزرگتر گم شده است.»
جزئیات بیشتر را در این لینک بخوانید.
او تأکید میکند که در شرایط فعلی، آموزش دیگر دغدغه اصلی سیاستگذاران نیست: «اگر شرایط عادی بود، الان باید درباره «آموزش در بحران» برنامهریزی جدی میشد؛ باید سازوکارهای حمایتی، روانی و آموزشی ویژهای برای دانشآموزان طراحی میشد. اما امروز نه برای دولت، نه برای جامعه و نه حتی برای بخشی از خانوادهها، آموزش در اولویت نیست و این بسیار نگرانکننده است.»
به گفته نیکنژاد، بخشی از استقبال پنهان دولت از آموزش غیرحضوری به مسائل مالی بازمیگردد: «آموزشوپرورش سالهاست با کسری بودجه جدی روبهروست و آموزش مجازی این امکان را فراهم کرده که بخشی از این بحران پنهان شود. وقتی مدارس تعطیلاند، هزینههای زیادی هم کاهش پیدا میکند و طبیعتاً این وضعیت برای دولت کمهزینهتر است.»
این کارشناس آموزش معتقد است ماجرا فقط به بودجه محدود نمیشود و تعطیلی مدارس پیامدهای اجتماعی و سیاسی هم دارد: «یک مسئله مهم دیگر هم وجود دارد و آن کنترل فضای اجتماعی است. وقتی مدارس و دانشگاهها تعطیل میشوند، فضاهای جمعی هم از بین میروند و طبیعتاً برای حکومت، کنترل جامعه سادهتر میشود. دانشآموز و دانشجو در خانهاند و آن فضای تعامل و جمعشدن دیگر وجود ندارد.»
نیکنژاد همچنین از نبود اعتمادسازی برای خانوادهها انتقاد میکند: «وظیفه دولت این است که امنیت ایجاد کند و برای خانوادهها توضیح دهد که میتوانند با اطمینان فرزندانشان را به مدرسه بفرستند. اما الان نه توضیحی داده میشود و نه حتی به نظر میرسد آموزش دغدغه دولت باشد.»
۴۷۲۳۲
ثبت دیدگاه